Śmierć kosmiczna cz. 6

I w niezmiernej przestrzeni zostanie wtedy jedno ciemne słońce, które się poruszać będzie, jak dziś już wiemy, po orbicie skierowanej obecnie ku gwiazdozbiorowi Herkułesa. Czy na tej drodze nie spotka się ono z jaką inną masą i czy z uderzenia tego na nowo nie powstaną światy w rodzaju naszej Ziemi z takim samym końcem; czy taki bieg rzeczy nie powtórzy się nawet wielokrotnie – tego nie wiemy. W każdym razie jednak mechanika, a mianowicie jej dział najmłodszy termodynamika, pozwala nam zrobić jeszcze jedno, najwyższe uogólnienie w kwestii końca świata.

Jest rzeczą niezaprzeczalną, że w każdym systemie ciał materialnych, a więc także i wszystkich słońc wszechświata, wszelka energia dąży do przekształcenia  się w ciepło, t. j. ruch mas dąży do zamiany na ruch cząsteczkowy cieplny drobin, składających masy; i dalej, że ciała różnej temperatury dążą do wyrównania swej temperatury, tj. do cieplnej równowagi. Jest to ostatnie tak zwane prawo Clausius’a i W. Thomson’a; „o dążeniu entropii ciał do największości”. W zastosowaniu do systematu światów prawo to mówi, iż kiedyś wszelki ruch w wszechświecie ustanie i wszystkie ciała będą jednej temperatury, a wtedy ustanie także byt jako taki, gdyż bez ruchu i zmiany nie jest on dla nas subiektywnie wyobrażalnym. Będzie to już koniec absolutny, bezwzględny.

I zostanie tylko bytu zagadka sfinksowa — bez odpowiedzi.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    taxi gdansk
    Temperamento Gabriela Sabatini
    tłumacz hiszpańskiego wrocław
    trawy w ogrodzie aranżacje
    trumny do kremacji
    tuba na pędzle
    twardościomierz przenośny
    twardościomierze
    tworzenie kursów e-learningowych
    tytanowe implanty