Koniec świata u Prusa cz. 6

Ziemia i uranolit biegną 15,000 mil na godzinę, a drogi ich biegu są wzajemnie prostopadłe. Jeżeli zatem na dwóch bokach prostego kąta, w jakiejkolwiek skali będziemy odkładać ich drogi, np. na poziomej drogę ziemi, a na pionowej uranolitu i zauważymy, iż o 12-tej uranolit będzie w przecięciu, a ziemia o22 tysięcy mil, to o 10-tej, uranolit od punktu przecięcia na pionowej powinien być (odpowiednio do 2 godzin biegu) na 30,000 mil, a ziemia na 22,000+30,000 mil, t. j. na 52,000 mil od punktu przecięcia. Jeżeli teraz na tym samym rysunku cyrklem określimy odległość ciał rzeczonych od siebie, to otrzymamy ściśle te cyfry, które osiągnęliśmy za pomocą rachunku z średnic pozornych Prusa, innymi słowy przy danej chyżości i wielkości uranolitu, zjawisko musi się tak przedstawiać, jak je Prus opisuje. To samo można sprawdzić i dla reszty położeń o ósmej i dziewiątej.

Pozostaje jeszcze kilka drobnych, lecz znacznych szczegółów wskazujących, iż poeta obmyślił i przewidział wszystko. Ten „nowy dziwny księżyc” „ciągle stoi w jednym miejscu”; nie obraca się ze stropem niebieskim. Jest to naturalnym skutkiem faktu, iż nowe ciało przebiega przed ziemią, a zatem ruch obrotowy ziemi w czasie owej nocy ostatecznej ma ten sam w przybliżeniu kierunek, co i kierunek postępowy uranolitu, przeto pozorne położenie uranolitu na stropie prawie się nie zmienia.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    apartamenty w hiszpanii
    apartamenty z kominkami Zakopane
    API do masowej wysyłki powiadomień
    API do masowej wysyłki SMS
    API do masowej wysyłki wiadomości
    API do wysyłki SMS do klientów
    architekt starogard gdański
    architekt tczew
    artykuły jeździeckie
    Artykuły sanitarne Szczecin