Koniec świata u Prusa cz. 5

Ponieważ jednak z założenia jest uranolit tak wielki, jak ziemia, której średnica stanowi średnicy księżyca, więc i odległość uranolitu o godzinie dziewiątej musi być <25 tysięcy, t. j. około 90 tysięcy mil. Przy pomocy podobnego rachunku możemy się przekonać, iż o ósmej, gdy wielkość pozorna uranolitu była równą księżycowi, odległość rzeczywista od ziemi była około 140 tysięcy mil; że o dziesiątej, gdy uranolit czterokrotnie przewyższał księżyc wielkością – był 47 tysięcy mil; na koniec, o 12-tej, w chwili przejścia przez drogę ziemi przed ziemią odległość ta wynosiła 22,000 mil, tj. w przybliżeniu równała się połowie odległości księżyca od ziemi, co nam zresztą Prus w początku opowiadania mówi. Przy tym wielkość pozorna nowej gwiazdy przewyższała w średnicy 8-krotnie księżyc w pełni.

Wszystkie poprzedzające cyfry odległości, wyciągnięte za pomocą wskazanego wyżej rachunku z pozornych podanych przez Prusa średnic aerolitu, najzupełniej zgadzają się z wzajemnym położeniem rzeczonego ciała i ziemi, wskutek tych warunków biegu, jakie pierwotnie przez poetę założone zostały.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    agencja reklamowa w łodzi
    akcesoria do aparatów słuchowych
    akumulatory centra
    altany domki z drewna ślaskie
    angielski warszawa centrum
    aparat cpap
    aparaty słuchowe dla dzieci
    aparaty słuchowe warszawa
    aparaty z wymienną optyką
    apartamenty w centrum Lublina